Radio

cryDe stukjes van afgelopen week waren voor enkele omroepmensen een reden om even met me te bellen. Maar echt veel wijzer werd ik er niet van. Ze lijken de hevige verandering in de industrie soms nog harder te ontkennen dan Donald Trump zijn golden shower evenement. Vandaag, op vrijdag, luister ik altijd in de auto naar de Mixmarathon op Slam!. Ik hoop op een file of rijd een extra rondje over de A10 om nog even langer van de mixen te genieten. Vrijdag is voor mij van oudsher een magische dag als het om radio gaat. In de jaren 80 startte ik het weekend door naar de piraat Decibel te luisteren in Amsterdam. Maar natuurlijk was er ook de Veronica vrijdag met ’s avonds het legendarische duo Curry & Van Inkel. Zelf zat ik in die tijd op mijn zolderkamer ook illegaal uit te zenden. Als radiopiraat ontvlamde de passie voor media in mij. Er werd door luisteraars gesproken over de  lol die we trapten in de plaatselijke snackbar een paar kilometer verderop. Radio is een leuk medium dat aan veel verandering onderhevig is. In Noorwegen werd deze week besloten om FM af te schaffen ten gunste van DAB+. Ander nieuws kwam van The Media Exchange dat 3,6 miljoen luisteraars online bereikt met de aangesloten zenders en stevig doorgroeit. Zelf publiceerden we deze week een onderzoek waaruit blijkt dat Spotify bereik én effect toevoegt in een radioplan. Bovendien heeft reclame op Spotify meer impact dan op reguliere zenders. Nieuwe spelers als Spotify en Deezer geven de markt voor audio echt een nieuwe impuls. Je zou zeggen dat de radio-industrie daarvoor juichend op de banken staat. Maar nee, in plaats daarvan krijg je een commercieel directeur van een groot radiostation bijna huilend aan de telefoon dat Spotify niet beter kan zijn dan radio. Ook de radiobrancheorganisatie wil er gelijk meer van weten. STER Sales plaatste deze reactie drie maanden geleden onder een Adformatie bericht waarin Spotify zijn bereikcijfers met radiozenders vergeleek: “Interessant, maar een samengestelde playlist op internet is toch geen radio?”. Op mijn Spotify luister ik naar de Slam! 40 en hoor het nummer Fuck It All up.

Column Broadcast Magazine 13 januari 2017

 

Programmatic

dummVandaag met de auto van de Kaasstad (Alkmaar) naar de Lichtstad (Eindhoven). In Eindhoven zitten onze innovatieve collega’s op het gebied van programmatic media. Steeds meer media wordt geautomatiseerd gepland en ingekocht. Er gaat anderhalf miljard om in digitale media, een half miljard meer dan in televisiereclame. Dus dat wil je dan wel een beetje goed doen. De 250 collega’s in Eindhoven zorgen op basis van data en juiste technologie dat merken in real time de juiste boodschap bij de juiste persoon op het juiste moment in de juiste context brengen. We voorzien een verdere forse groei in digitale bestedingen dit jaar. Televisie staat stil of loopt achteruit. SKO rapporteerde gisteren in Adformatie dat de lineaire kijktijd daling in 2016 minder sterk is dan in 2015 met 3,7% bij de groep 6 jaar en ouder. Maar wij kijken graag naar doelgroepen. In 2016 zien we over de hele dag de kijktijd op 13-19 jaar met 18% achteruit hollen, op 20-34 jaar met 10%. In de avond gaat de groep 35-49 jaar met 8,5% achteruit. Je kan natuurlijk blijven ontkennen dat er helemaal niets aan de hand is en gewoon door blijven lopen. Vraag Kodak, Blackberry en Nokia maar wat er dan gebeurt. Op dit gebied hebben lokale publishers nog veel werk te verzetten. En we beseffen, dat dit niet makkelijk is. De fondsen van de internationale partijen zijn vele malen groter dan van lokale partijen. Maar stop asjeblieft met ontkennen. Toen ik mij een paar maanden geleden uitsprak over de publieke omroep en digitalisering in een column kreeg ik een bozige mail van NTR baas Paul Römer. Römer ken ik als een vakman die voor Endemol Big Brother over de hele wereld heeft uitgerold. Een van de eerste TV Formats met een behoorlijk digitale component. Maar bij de publieke omroep is er ergens iets misgegaan met Paul. Volgens Römer zat ik maar wat mee te ‘roeptoeteren’ en dat was maar ‘kortzichtig en weinig intelligent van mij’. Ik moest me eens verdiepen in de structuur van de publieke omroep. De NTR is wat anders dan de NPO en Paul had helemaal niets te maken met de STER. U begrijpt dat ik me nog liever in het leven van Peter-Jan Rens verdiep dan in de structuur van de publieke omroep. Misschien eens verdiepen in je klant? De publieke omroep moet sneller innoveren in digitaal. En de STER moet daarop veel beter kapitaliseren. Dan kan Römer meer geld in (cross mediale) programma’s investeren. Al besef ik me dat dit wel erg kortzichtig is.

Column Broadcast Magazine 10 januari 2017

 

Vacature

hqdefaultTwee weken geleden zat ik gezellig te tafelen bij de Media100 bijeenkomst in het Amsterdam Americain. Tijdens het diner kwam de vacature voor STER directeur ter sprake. Wat bleek? Om mij heen zaten vier mensen die allemaal benaderd waren voor deze job. De persoon die naast mij zat is een directeur in een toonaangevend journalistiek bedrijf. Zouden ze dan toch iemand zoeken die minder aan commercie hecht en meer aan de programma’s van de publieke omroep? Maar toen zei mijn buurman tegenover mij dat ook hij benaderd was. Ik verslikte me in mijn carpaccio. Deze meneer is werkzaam in een gerenommeerd consultancy bedrijf met een focus op digital. Zo’n man die alles in modellen en stroomschema’s stopt. Zouden ze dan toch iemand zoeken die de STER digitaler maakt? En we waren nog niet klaar. Want de man naast de consultant was ook benaderd om STER directeur te worden. Wat hij precies deed wist ik niet. Maar aan het prikken in zijn parelhoen en aan zijn nette pak was duidelijk te zien dat hij ook prima met een dikke sigaar de stoel van voormalig directeur Buurman zou kunnen bezetten. Aan mijn kant zat een mediabureaudirecteur die ook al gevraagd was. Zo’n pragmatisch type in een ‘net niet’ outfit voor zo’n chique hotel met een beetje grote bek. Zouden ze dan toch een doener zoeken die de STER omzet bij mediabureaus maximaliseert? Het kan betekenen dat de headhunter op deze zaak schizofreen is. Het kan ook zo zijn dat ze denken dat niemand zo gek is deze functie te gaan doen en daarom iedereen met een hartslag benaderen. Geen gekke gedachte. Na twee decennia publieke omroep is Henk Hagoort meer paranoïde geworden dan Poetin. Deze STER bestuurder hijgt in je nek en kan alleen nog maar achterom kijken omdat hij denkt continu genaaid te worden. Dan heb je als STER directeur ook nog te maken met types als staatssecretaris Sander Dekker. Het profiel van de persoon die de job gaat doen zal zeer tekenend zijn voor hoe de publieke omroep ervoor staat. Wordt het een vernieuwer of een dwangbuisdirecteur?

Column Adformatie 18 december 2015

De val van de STER Muur

SmeekesEen maand voordat de Berlijnse muur omver ging in November 1989, werd er ook een muurtje opgeblazen in Nederland. Na jarenlange onderdrukking van adverteerders door de STER waren Ruud Hendriks en Lex Harding de mannen die de sluizen open zette met de commerciële televisiezender RTL Veronique, de voorloper van RTL 4. Als een ware Kim Jong-un heerste toenmalig STER directeur Chris Smeekes nog over adverterend Nederland. Je mocht blij zijn dat je eenmaal per jaar een paar spots mocht aanvragen. En wanneer ze werden uitgezonden, dat was een verrassing.

In die eerste periode van RTL Veronique zat ik bij Sky Radio aan de Graaf Wichmanlaan in Bussum. In een soort bezemkast werd door vijf mensen een landelijk radiostation gerund. De rest van het pand was voor Rob de Boer Producties. De Boer maakte de eerste programma’s voor RTL Veronique. In de kantine van de studio zat ik als groentje vers van de HEAO een broodje kaas te eten met de gezichten van het eerste uur zoals Caroline Tensen en Daphne Dekkers. Lex Harding (ja, was ook nog aandeelhouder Sky Radio) was er ook regelmatig. Hij had voor mij het adverteerdersbestand van het Veronicablad meegenomen. Zo’n ouderwetse computeruitdraai waar ik een gymzaal mee kon behangen. “Hier, ga maar bellen”. In een papieren agenda stelde ik de reclameblokken samen. Later deed ik dat met een Atari computer.

Nog geen twee jaar later werkte ik bij een mediabureau. En beoefende ik dankzij Harding en Hendriks het gloednieuwe beroep van TV Planner. TV Planners waren de nerds van toen. Elke dag haalden we via systemen als IVEV de kijkcijfers binnen die aan de campagnes gekoppeld werden. Op basis van die kijkcijfers zaten we elke dag te optimaliseren. Opeens werd sluikreclame een legale sport. De Grolsch Master Movie op RTL 4 was in die beginjaren een van de eerste uitvloeiselen daarvan.

En nu zijn we 25 jaar verder. Kijkcijfers zijn niet alleen meer analoog, maar ook digitaal. En die digitale kijkers, waarvan we meer weten, worden ‘programmatic’ ingekocht. Non spot noemen we nu native advertising. RTL 4 is nu onderdeel van een RTL Nederland waar ook Videoland en Buienradar consumenten amuseren en informeren. De val van de STER muur heeft een ongelooflijke stroom van creativiteit losgemaakt. RTL is altijd een voorvechter geweest. En daardoor merken we dagelijks dat Nederland een voortrekkersrol heeft in Europa als het gaat over media en de mogelijkheden die dat biedt. Je zou bijna gaan roepen “Ich bin ein Luxemburger”.

RTL Pressroom / Blog 25 jaar RTL / 9 oktober 2014