John

suntzuJohn de Mol domineert momenteel de financiële en marketing vakpers. Neerlands meest succesvolle media-ondernemer allertijden strijdt tegen de Belgen van het Mediahuis om de Telegraaf Media Groep (TMG). Wie naar De Mol’s imperium kijkt, ziet een zakenman met grofweg twee petten op als het over media gaat. Aan de ene kant de John de Mol die als bedenker van TV Formats tot de beste van de wereld behoort. Als je twee Emmy’s op je nachtkastje hebt staan, mag je gerust zeggen dat je wereldkampioen televisiemaken bent. Aan de andere kant zie je de man die al meerdere pogingen heeft gedaan een mediabedrijf neer te zetten in Nederland dat een groot publiek trekt. Eerst was het de moedige poging om Sport7 eind vorige eeuw neer te zetten. Daar was hij te vroeg mee. Het publiek wilde niet de kosten van een zak patat betalen voor hun voetbal. Later volgde met Talpa de lancering van televisiezender Tien. Maar ook daar bleek de tijd niet rijp voor. Het in de ogen van het publiek met grof geld en geweld gekochte sterrennet, werd niet beloond met hoge kijkcijfers. John de Mol heeft echter het werkwoord opgeven uit zijn woordenboek gescheurd. Hij zal niet rusten voordat hij een zegevierend Nederlands mediabedrijf heeft neergezet. Een persoonlijke blijvende voetdruk van hem in de mediageschiedenis die hem de erkenning verschaft die hij verdient. Dus blijft De Mol aandelen kopen in TMG. Het is alsof hij een lekker potje aan het Risken is. Hij blijft steeds extra legers plaatsen in het TMG continent. Inmiddels is de strijd in het nadeel van De Mol geëindigd bij de Ondernemingskamer. Een goede leestip voor John de Mol is het boek Art of War van de roemruchte Chinese generaal Sun Tzu. Hij beschrijft dat de ultieme manier van een oorlog winnen gaat zonder wapengekletter. Als je een land wilt veroveren, neem je eerst de bevolking voor je in. Bij TMG zouden dat de familie Puijenbroek en de redactieraad zijn. Sun Tsu zegt ook dat het geen goed idee is een land of regimenten te vernietigen. Dus zal een elegante uitweg volgen. De Mol’s aandelen in ruil voor de radiozenders en een mooie productiedeal. En dan wachten we op John’s vierde poging.

Column Adformatie 1 april 2017

 

Advertisements

Niks

snoekAls je het even afpelt dan zie je: het is eigenlijk gewoon niks. Dat zei Sanoma CEO Susan Duinhoven in de laatste Adformatie. Ze had het niet over bedorven bloembollen of over een te zacht gekookt eitje. Nee, ze had het over wat TMG CEO Geert-Jan van der Snoek ziet als een ‘belangrijke strategische stap’. Waar het om gaat is het minderheidsbelang van 15% dat TMG heeft genomen in de Talpa holding die aandeelhouder is in SBS. Omgerekend zou dat 5% in SBS zijn. Snoek denkt dat hij hiermee toegang heeft gekregen tot televisie. Maar volgens Duinhoven is het dus gewoon niks. Ook brengt TMG haar radiozenders onder in een bedrijf met de radiozenders van John de Mol’s Talpa. TMG krijg ook daar een minderheidsbelang van 23%. TMG betaalt daarnaast nog eens 27 miljoen aan Talpa in deze deal. De vraag is of je van strategische stappen kan spreken als je de minderheidsaandeelhouder bent. Dat klinkt niet alsof je het voor het zeggen hebt. In het verleden deed TMG nog weleens echte strategische overnames. Zo kocht TMG wel 100% van de aandelen van Hyves in 2010. Dat was pas strategisch. Het was wel een miskoop. Maar wel TMG’s eigen strategische miskoop. Zo zette TMG in 2007 ooit een andere strategische stap door 84% aandelen te nemen in narrowcastingbedrijf  Librium. Foutje bedankt. De koop van Metro in 2012 was nog zo’n strategische aankoop. Metro zou absoluut naast TMG’s Spits blijven bestaan verkondigde toenmalig bestuursvoorzitter Van Campenhout heel stellig. Twee jaar later ging Spits op in Metro. Dat strategisch stappen maken lijkt zo te zien niet echt een specialiteit van TMG. Zo blijven er wat vragen over. Is TMG nu met de Talpa deal aan het voorsorteren op iets groots in een ingewikkeld mediaschaakspel? Of is het TMG grootaandeelhouder en ex-financiële rechterhand van John de Mol – Frank Botman -die gewoon op zoek is naar wat meer rendement vanwege de lage huidige spaarrente? Of is het toch gewoon weer niks?

Column Adformatie 31 maart 2016

 

Journalistiek

emmerparadijsEen paar weken geleden werd de jaarlijkse Nationale Tuinvogeltelling gehouden. Natuurlijk was de mus weer de gedoodverfde winnaar. Maar wie goed keek kwam ook de Paradijsvogel tegen. Sjuul Paradijs dook her en der in de media op met de start van zijn nieuwe bedrijf Trusted Media. Paradijs doet dit samen met zijn voormalig adjunct hoofdredacteur van de Telegraaf, Kees-Jan Emmer. Daar waar de heren bij De Telegraaf nog geen digitale kikker van de kant konden duwen, hebben ze nu het licht gezien. Bekijk de Trusted Media Introductievideo op YouTube en zie hoe Paradijs begint te praten met naast hem een meemimende Emmer. Nee, dit is geen Jiskefet. In deze hilarische video laten de nieuwbakken goeroes weten dat “consumentengedrag heel snel verschuift van de traditionele media naar de nieuwe media, zoals de social media”. En meldt Paradijs dat “bedrijven zelf uitgevers zijn geworden in Amerika en dat dat in sneltreinvaart op ons afkomt in Nederland”. Duidelijk is dat de heren wel heel lang onder een steen gezeten hebben. Dik vijftien jaar geleden werd de beweging al ingezet dat merken zenders werden door internet. Er zijn inmiddels veel bedrijven met een groot bereik op digitale kanalen. Maar voor Paradijs en Emmer is het nieuw. Zij denken dat journalisten hierdoor veel meer werk krijgen. De onafhankelijke journalistiek heeft het namelijk moeilijk en merken en bedrijven moeten hun kanalen vullen. En die twee bewegingen willen de heren aan elkaar koppelen. In zo’n beetje dezelfde week tellen we nog een bijzondere vogel. Kersverse GVR haan Astrid Prummel zal namens FHV BBDO een ‘corporate journalism’ unit gaan leiden. Ook hier gaan onafhankelijke journalisten verhalen namens merken vertellen. Op zich is er niets mis met verhalen vertellen. Alleen doet de term journalistiek hier bepaalde kwaliteit vermoeden. Dat bedrijven objectief en neutraal communiceren en zichzelf zouden becommentariëren. Dat is natuurlijk niet zo. En al helemaal niet met de Peppi en Kokki video’s van Paradijs en Emmer. Vertel vooral mooie verhalen die spullen van bedrijven helpen verkopen. Maar maak Nederland niet blij met een dode mus.

Column Adformatie 11 februari 2016

Eigen tuin eerst

kabLeuk natuurlijk die ministers in Den Haag op Prinsjesdag. Maar voor het mediavak zijn de ministers die vakgenoten jaarlijks verblijden tijdens de MWG seizoensopening op die derde dinsdag in september veel belangrijker. Zo’n tweehonderd man en vrouw gingen er eens even goed voor zitten. Ruud Wanck, GroupM Connect CEO WW, trapte af als Minister van Mediabureaus. Voor de goede verstaander was zijn boodschap meer dan duidelijk. Technologie zorgt helemaal niet voor gelijkheid en transparantie. We hebben te maken met grote technologiebedrijven die zich als uitgever opstellen en consumenten en adverteerders allemaal in hun eigen tuin proberen op te sluiten. De zogenaamde walled garden. Zo kondigde Google onlangs aan haar Youtube videovoorraad alleen nog maar te ontsluiten via haar eigen poortwachter, Doubleclick Bid Manager. Dat maakt het wel heel ingewikkeld voor bureaus en adverteerders om over verschillende platformen te gaan optimaliseren. Partijen als Google, Facebook en Amazon vertegenwoordigen enorme hoeveelheden consumenten. Die sluiten ze ieder op in hun eigen tuin. Dat maakt het voor lokale uitgevers met een laag digitaal bereik via alleen hun eigen sites en apps erg lastig om te concurreren. Dus keek iedereen na het verhaal van Wanck uit wat de Minister van Uitgevers te melden had. Geert-Jan van der Snoek – CEO TMG – is natuurlijk de man die namens lokale partijen hier wat over kon zeggen. Want dit raakt alle lokale mediabedrijven. Van TMG tot Persgroep en van Sanoma/SBS tot RTL. Maar de stelling van Van der Snoek deed tweehonderd paar wenkbrauwen fronsen. Zijn stelling: “Digitalisering van radio is meer dan DAB+”. Dat klinkt toch alsof Minister Dijsselbloem zich op Prinsjesdag druk maakt over het soort asfaltering op de ringweg van Alkmaar. Liedewij FM vond het leuk natuurlijk. Maar de zaal verwachtte een mening over de digitale strategie, een continu groeiend domein waar zeven keer zoveel in omgaat dan in de krimpende radio. Hoe voorkomen lokale publishers dat ze gedwongen met de grote jongens zaken moeten doen omdat die en masse de data bezitten qua identiteit en targeting? Gaat Geert-Jan met zijn lokale collega’s nog eens de handen ineen slaan? Of blijven ze een lullig tuinkaboutertje bij hun eigen vijvertje?

Column Adformatie 2 oktober 2015